Δημοτικό Σχολείο

Το Δημοτικό Σχολείο Περιβολίου ιδρύθηκε μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους το 1881. Η ίδρυση έγινε με απόφαση του Υπουργού Εκκλησιαστικών και Παιδείας Δ.Σ.Βουλπιώτη με ημερομηνία 10 Νοεμβρίου 1883 (ΦΕΚ 470Α΄/12.11.1883). Με την ίδια απόφαση ιδρύθηκαν και άλλα Δημοτικά Σχολεία της Επαρχίας Δομοκού (Ομβριακής, Γιακαρόμπας, Αγόριανης, Αβαρίτσας και Παλαμά). Στην εν λόγω απόφαση αναφέρεται: «Έχοντες υπ’ όψιν τας αναφοράς του νομάρχου Λαρίσσης, διαβιβάζοντος τας ευχάς και τα ψηφίσματα των οικείων δημοτικών συμβουλίων, ψηφισάντων την απαιτουμένην δαπάνην προς σύστασιν και συντήρησιν δημοτικών σχολείων, συντηρηθησομένων ολοκλήρως δαπάναις των οικείων δήμων, αποφασίζομεν…». Αυτό σημαίνει ότι τα σχολεία αυτά λειτούργησαν αρχικά με δαπάνες των οικείων Δήμων. Ετσι το δημοτικό σχολείο Περιβολίου λειτούργησε ως κοινοτικό μέχρι το 1910 περίπου. Από την ίδρυσή του και μέχρι το 1922 ή 1925 ήταν μονοθέσιο, οπότε προήχθη σε διθέσιο. Από το 1966 μέχρι το 1972 λειτούργησε ως τετραθέσιο, από το 1972 έως το 1982 ως τριθέσιο και από το 1982 έως το 2000 ως διθέσιο. Το 2000 ανεστάλη η λειτουργία του λόγω μείωσης του αριθμού των μαθητών.

   

Αρχικά, τα μαθήματα γίνονταν σε κτίριο που ανήκε στην εκκλησία, στην οποία η Κοινότητα πλήρωνε ένα μικρό μηνιαίο μίσθωμα. Το πρώτο ουσιαστικά διδακτήριο ήταν ένα σπιτάκι με δύο αίθουσες, το οποίο βρισκόταν εκεί όπου σήμερα είναι το παλιό Κοινοτικό Γραφείο, δίπλα στην πλατεία. Επειδή οι συνθήκες στέγασης δεν ήταν επαρκείς ο τότε Πρόεδρος του χωριού Γεώργιος Τσούμας φρόντισε με τη βοήθεια του βουλευτή Λαμίας Ευστάθιο Μαλαμίδα να κατασκευαστεί καινούργιο σχολείο, όπως και έγινε. Το σχολείο[1] κατασκευάστηκε περί τα έτη 1930-33 και είχε δύο αίθουσες διδασκαλίας και ένα γραφείο.Για το θέμα αυτό στην εφημερίδα της Λαμίας «Η ΕΠΑΡΧΙΑ» (φύλλο 26-3-1932) δημοσιεύτηκε η ακόλουθη είδηση: «Το σχολείον του Δερελή, που γίνεται τη ενεργεία του κ.Μαλαμίδα, κοντεύει να τελειώσει. Συγχαίρομε την σχολικήν εφορείαν, παρ’ όλην την στενότητα χρήματος, δεν απελπίστηκαν για να αφήσουν το έργο μισό, αλλά στο πλευρό του κ.Μαλαμίδα επήραν χρήματα από το κράτος και έτσι σε λίγο θα στεγασθούν τα παιδιά στο καινούργιο σχολείο». Αργότερα, συγκεκριμένα το 1966, προστέθηκαν δύο αίθουσες και ένα γραφείο.

  

Παλιά προβλεπόταν η δημιουργία και λειτουργία σχολικού κήπου. Για τον λόγο αυτό το 1940 παραχωρήθηκε από την Κοινότητα ανατολικά του διδακτηρίου ένα μικρό αγροτεμάχιο 300 περίπου τ.μ. για να χρησιμοποιηθεί ως σχολικός κήπος. Δυστυχώς όμως κατά τη δεκαετία του 1940 λόγω της εμπόλεμης κατάστασης έμεινε ανεκμετάλλευτο. Από το σχολικό έτος 1950-51 έγιναν οι πρώτες προσπάθειες αξιοποίησής του. Σταδιακά, δημιουργήθηκε ένας εξαιρετικός ανθόκηπος και λαχανόκηπος. Όμως από το 1978 εγκαταλείφτηκε.Το Δημοτικό Σχολείο Περιβολίου λειτούργησε για τελευταία φορά το σχολικό έτος 1999-2000. Από το επόμενο σχολικό έτος 2000-01, λόγω σημαντικής μείωσης του αριθμού των μαθητών, ενσωματώθηκε στο Δημοτικό Σχολείο Ομβριακής. Έχει απομείνει το εντυπωσιακό διδακτήριο για να θυμίζει τα περασμένα μεγαλεία. Χιλιάδεςμαθητές αποφοίτησαν από αυτό και έγιναν επιστήμονες, επιχειρηματίες, υπάλληλοι, αγρότες. Μετά την κατάργηση του σχολείου, το διδακτήριο χρησιμοποιήθηκε για να στεγάσει Κέντρο Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΚΕΚ), που λειτούργησε για μερικά χρόνια.

Στις αρχές του 20ου αιώνα (δεκαετίες 1900 και 1910) φοιτούσαν 50 περίπου μαθητές, στη συντριπτική τους πλειοψηφία αγόρια. Τη δεκαετία του 1920 αυξήθηκαν σε 80-100.Στη συνέχεια παρατίθεται πίνακας, στον οποίο φαίνεται το μαθητικό δυναμικό για τα σχολικά έτη από 1949-1950 έως και 1999-2000, οπότε και έπαψε να λειτουργεί. Τα αρχεία για τα προ του 1949 σχολικά έτη δεν υπάρχουν, διότι κάηκαν κατά τον εμφύλιο πόλεμο όπως φαίνεται και από σχετικό έγγραφο του Διευθυντή του σχολείου με ημερομηνία 10-03-1958.

Πίνακας 1

Αριθμός μαθητών κατά σχολικό έτος και φύλο του Δ.Σ. Περιβολίου Δομοκού

Σχολικά έτη: 1949-50 έως 1999-2000

α/α Σχολ.Ετος Αγόρια Κορίτσια Σύνολο Διευθυντές
1 1949-50 100
2 1950-51 116
3 1951-52 130
4 1952-53 130
5 1953-54 123
6 1954-55 59 62 121
7 1955-56 50 63 113 Μπούκας Κωνσταντίνος
8 1956-57 41 64 105 Μπούκας Κωνσταντίνος
9 1957-58 39 58 97 Μπούκας Κωνσταντίνος
10 1958-59 42 51 93 Μπούκας Κωνσταντίνος
11 1959-60 42 43 85 Μπούκας Κωνσταντίνος
12 1960-61 57 38 95 Μπούκας Κωνσταντίνος
13 1961-62 68 41 109 Γκιώκα-Μπομπούλα Χρυσούλα
14 1962-63 73 49 122 Γκιώκα-Μπομπούλα Χρυσούλα
15 1963-64 73 53 126 Γκιώκα-Μπομπούλα Χρυσούλα
16 1964-65 81 62 143 Γκιώκα-Μπομπούλα Χρυσούλα
17 1965-66 88 68 156 Γκιώκα-Μπομπούλα Χρυσούλα
18 1966-67 78 72 150 Σκαλιστήρας Αθ.Απόστολος
19 1967-68 74 66 140 Σκαλιστήρας Αθ.Απόστολος
20 1968-69 70 62 132
21 1969-70 64 60 124
22 1970-71 61 49 110
23 1971-72 51 45 96 Βότση-Σκαλιστήρα Ελένη
24 1972-73 51 41 92 Μίχας Χρήστος
25 1973-74 42 37 79 Ζάρρας Αριστοτέλης[2]
26 1974-75 43 36 79 Ζάρρας Αριστοτέλης
27 1975-76 48 36 84 Ζάρρας Αριστοτέλης
28 1976-77 46 34 80 Ζάρρας Αριστοτέλης (;)
29 1977-78 53 30 83 Καραμήτρος Κωνσταντίνος
30 1978-79 55 27 82 Καραμήτρος Κωνσταντίνος
31 1979-80 33 32 65 Καραμήτρος Κωνσταντίνος
32 1980-81 52 17 69 Καραμήτρος Κωνσταντίνος
33 1981-82 40 14 54 Καραμήτρος Κωνσταντίνος
34 1982-83 37 11 48 Καραμήτρος Κωνσταντίνος
35 1983-84 27 13 40 Τσίφτη Βασιλική
36 1984-85 15 16 31 Τσίφτη Βασιλική
37 1985-86 16 15 31 Δουβλέκα Αικατερίνη
38 1986-87 14 12 26 Ζιάκας Κωνσταντίνος
39 1987-88 15 13 28 Ζιάκας Κωνσταντίνος
40 1988-89 16 12 28 Ζιάκας Κωνσταντίνος
41 1989-90 19 14 33 Μπακλαβά Ιωάννα
42 1990-91 20 10 30 Καλαθάς Κωνσταντίνος
43 1991-92 16 9 25 Καλαθάς Κωνσταντίνος
44 1992-93 18 11 29 Καλαθάς Κωνσταντίνος
45 1993-94 17 11 28 Μαλισόβας Γεώργιος
46 1994-95 12 12 24 Τρίγγου Νίκη
47 1995-96 9 9 18 Τρίγγου Νίκη
48 1996-97 7 10 17 Δρακάκη Ελπίδα
49 1997-98 7 9 16 Μπουρούνης Βάιος
50 1998-99 5 7 12 Δρακάκη Ελπίδα
51 1999-00 5 6 11

ΠΗΓΗ: Αρχείο Δημοτικού Σχολείου Περιβολίου (φυλάσσεται στο Δ.Σ. Ομβριακής)

Στον επόμενο πίνακα αναφέρονται οι δάσκαλοι που υπηρέτησαν στο Δημοτικό Σχολείο Περιβολίου (επειδή δεν υπάρχει αρχείο για την περίοδο προ του 1955, τα στοιχεία αυτά είναι ελλιπή και βασίζονται σε προφορικές μαρτυρίες).

Πίνακας 2

Κατάσταση δασκάλων που υπηρέτησαν στο Δ.Σ. Περιβολίου Δομοκού

α/α Επώνυμο Όνομα Τόπος καταγωγής Περίοδος που υπηρέτησε
1 Κυρίτσης Ιωάννης
2 Καρκάνης Αναστάσιος Περιβόλι
3 Σακελλαρίου
4 Ρίζος Αθανάσιος Σουβάλα Φωκίδας 1926-**
5 Μανούκας Γεώργιος Περιβόλι 1930-35;
6 Καρκάνης του Αναστασίου Γεώργιος Περιβόλι  1937-40;
7 Μπάμπαλη του Δημητρίου Βασιλική Περιβόλι 1937-40;
8 Ζιάκας  του Γεωργίου Νικόλαος Περιβόλι 1938-40;
9 Αποστολάκη Κυριακή (Κική) Κρήτη 1944-55;
10 Μπαρμπαρούσης Κωνσταντίνος 1950;-**
11 Βαρλάμης Διονύσιος Πειραιάς 1950-**
12 Επίσκοπος Δημήτριος  Φθιώτιδα 1950-**
13 Δέσποινα Αθήνα 1952-**
14 Μπούκας Κωνσταντίνος Ροβολιάρι 1955-1961
15 Γκιώκα Χρυσούλα Σπερχειάδα 1955-1966
16 Μήλλα Νίκη 1960-1961
17 Τσακανίκας Κωνσταντίνος  Λοκρίδα 1963-1965;
18 Σκαλιστήρας του Αθανασίου Απόστολος Περιβόλι 1965-1973
19 Βουρλιά Φούλα 1965-1966
20 Βότση Ελένη Σπερχειάδα 1967-1973
21 Σκαλιστήρας του Ηρακλή Απόστολος Περιβόλι 1967-1973
22 Καράπα Ελένη Εύβοια 1967-1973
23 Μίχας Χρήστος  Στυλίδα 1973-1974
24 Καρατζάβελου Ελένη 1973-1974
25 Δασκαλοπούλου Γεωργία Ζευγολατιό Κορινθίας 1973-1975
26 Ζάρρας Αριστοτέλης  Ηπειρος 1974-1977
27 Γκόντα Ευτυχία  Ηπειρος 1974-1977
28 Καραμήτρος Κωνσταντίνος Ν.Γιαννιτσού 1977-1984
29 Νιάνιου Ελένη Αγιος Στέφανος 1977-1980
30 Τσίφτη Βασιλική Παλαιοβράχα 1977-1985
31 Δεδούση Αγγελική Μεγ.Κάψη 1977-**
32 Ευαγγελόπουλος Παναγιώτης Ομβριακή 1979
33 Τσούμας Αριστείδης Κορομηλιά 1980
34 Μόδα Ευαγγελία Μεσοποταμία 1980
35 Τσαμπάκαλος Χαράλαμπος 1980-81
36 Δουβλέκα Αικατερίνη Λαμία 1985-1989
37 Χρυσανθακοπούλου-Γεωργίου Δέσποινα Καβάλα 1985-1987
38 Ζιάκας Κωνσταντίνος Μεσοποταμία 1985-1989
39 Γλωσσόπουλος Δημήτριος Ν.Κρήνη Θεσ/κης 1987
40 Μπακλαβά-Παπατριανταφύλλου Ιωάννα Στυλίδα 1989-1990
41 Αρβανίτη-Καζαντζή Φωτεινή Λαμία 1989
42 Καλαθάς Κωνσταντίνος Περιβόλι 1990-1994
43 Χουλιάρα-Σιδερά Παναγιώτα Φέρες Εβρου 1991-93
44 Χριστοδούλου Χρήστος Λαμία 1992-1995
45 Κάσκου Άννα Λαμία 1992
46 Τρίγγου Νίκη Ν.Γιαννιτσού 1994-1996
47 Νούκος Δημοσθένης 1994
48 Μαλισόβας Γεώργιος 1994
49 Φαμέλη Ειρήνη 1994
50 Κατσαρός Χρήστος 1994
51 Χαλδούπης Εμμανουήλ Μενδενίτσα 1995
52 Δρακάκη Ελπίδα Λαμία 1996-1999
53 Μπουρούνης Βάιος  Παλαμάς 1997
54 Σαμαρά Γεωργία Λαμία 1997
55 Χατζοπούλου Δήμητρα 1997

ΠΗΓΗ: Αρχείο Δημοτικού Σχολείου Περιβολίου (φυλάσσεται στο Δ.Σ. Ομβριακής)

Οι δάσκαλοι αυτοί προσπαθούσαν κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες να μάθουν τα παιδιά γράμματα δουλεύοντας έξι ημέρες την εβδομάδα πρωί και απόγευμα. Τα διαθέσιμα μέσα (υποδομές, βιβλία, εποπτικά κλπ.) ήταν λιγοστά. Αξίζει να αναφερθεί ότι για χρόνια οι μαθητές δεν είχαν τετράδια για να γράφουν, αλλά έγραφαν και έσβηναν στην «πλάκα» με το κοντύλι. Παρά ταύτα όμως με το ζήλο και την αγάπη τους προς τους μαθητές ξεπερνούσαν τις όποιες ελλείψεις.Αναφέρεται το ακόλουθο χαρακτηριστικό γεγονός. Ένας μαθητής δεν πήγαινε στο σχολείο, όπως και πολλά άλλα παιδιά της ηλικίας του. Πολλοί γονείς τότε δεν έστελναν τα παιδιά στο σχολείο είτε διότι τα χρειάζονταν στις αγροτικές δουλειές είτε διότι δεν αντιλαμβάνονταν την αξία του σχολείου. Τα περισσότερα παιδιά φοιτούσαν μέχρι την Γ΄ ή Δ΄ τάξη. Όσα κατόρθωναν να τελειώσουν την Ε΄ ή Στ΄ τάξη θεωρούνταν μορφωμένα. Ο συγκεκριμένος μαθητής λοιπόν πήγαινε μέχρι την εξωτερική πόρτα αλλά μέσα δεν έμπαινε. Ο δάσκαλος όμως προσπαθούσε να τον πείσει να μπει μέσα και να παρακολουθήσει τα μαθήματα, χωρίς ωστόσο αποτέλεσμα. Το μυαλό του δασκάλου δούλεψε και βρήκε τη λύση. Χρησιμοποίησε ως δόλωμα καραμέλες, οι οποίες τότε ήταν δυσεύρετες και τα παιδιά τις λαχταρούσαν πολύ. Έτσι κατάφερε να πάει το παιδί εκείνο στο σχολείο. Το περιστατικό δείχνει το ιδιαίτερο ενδιαφέρον των δασκάλων.Παλιότερα, όταν δεν υπήρχαν διαθέσιμα μέσα, όπως ρολόγια, ραδιόφωνα, τηλεοράσεις, την έναρξη της ημερήσιας λειτουργίας του σχολείου σήμαινε η καμπάνα. Οι δρόμοι γέμιζαν με τις χαρούμενες φωνές των δεκάδων παιδιών που πήγαιναν στο σχολείο. Και αν ήταν χειμώνας κρατούσαν στο χέρι ένα ξύλο για τη σόμπα. Το σχολείο λειτουργούσε πρωί και απόγευμα με μικρή διακοπή το μεσημέρι. Πίσω από το σχολείο κοντά στο ρέμα υπήρχε ο σχολικός κήπος για εκπαίδευση των μαθητών. Αξίζει να αναφερθεί ότι η δενδροστοιχία από ακακίες στον παλιό δρόμο για τον Σ.Σ. ΑΓΓΕΙΑΙ φυτεύτηκε τη δεκαετία του 1960 από τους μαθητές με πρωτοβουλία του δασκάλου Αποστόλου Αθαν.Σκαλιστήρα.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1960 και για κάποια χρόνια λειτούργησε συσσίτιο στο σχολείο. Κάθε πρωί οι μαθητές έπαιρναν γάλα και κάθε μεσημέρι φαγητό. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιούνταν ένα κτίριο του Γεωργίου Κοντογεώργου, που βρίσκονταν κοντά στο σχολείο. Μία από τις μαγείρισσες ήταν η Βασιλική Γ.Κοντογεώργου («Συροβασίλω»).Οι δάσκαλοι βέβαια έμεναν μόνιμα στο χωριό και δεν πηγαινοέρχονταν σε κάποια πόλη, όπως γίνεται τώρα. Μάλιστα, τα παλιά χρόνια υπήρχε η συνήθεια οι  μανάδες των μαθητών να στέλνουν φαγητό στους άνδρες κυρίως δασκάλους. Σχετικό είναι και το περιστατικό που συνέβη κάποια φορά. Ένας μαθητής πήγε στον δάσκαλο το φαγητό, που του έδωσε η μητέρα του. Ανοίγει εκείνος το σκεύος και βλέποντας το περιεχόμενο ξεσπάει: «Πάλι φασολάδα!». Φαίνεται πως εκείνη την εβδομάδα όλες οι μανάδες μαγείρεψαν φασολάδα, πολύ καλό φαγητό για τα χρόνια εκείνα, χωρίς φυσικά να προσυνεννοηθούν.Στο «ζμάκι», μια περιοχή που ανήκε μεν στη Μακρυρράχη, αλλά ήταν πολύ κοντά στο Περιβόλι, φύτρωναν ίτσια, ωραιότατα λουλούδια. Αρκετά παιδιά έκοβαν αυτά τα λουλούδια, τα έκαναν ματσάκια και τα πουλούσαν στον ΣΣ ΑΓΓΕΙΑΙ σε επιβάτες των τραίνων. Κάποιες φορές εξαιτίας αυτών δημιουργούνταν μια αντιπαλότητα ανάμεσα σε περιβολιωτόπουλα και καϊτσιωτόπουλα, σε σημείο που να παίζουν πετροπόλεμο. Όλα αυτά όμως ήταν παιδικά καμώματα και γρήγορα ξεχνιόντουσαν. Άλλωστε κάποιες φορές τα σχολεία Περιβολίου, Μακρυρράχης και Άνω Αγόριανης πραγματοποιούσαν κοινές εκδρομές με αποτέλεσμα να γνωρίζονται καλύτερα τα παιδιά των τριών χωριών.

Για τα παιχνίδια που έπαιζαν παλιά τα παιδιά υπάρχει ξεχωριστό κεφάλαιο. Εδώ αναφέρονται λίγα στοιχεία για το ποδόσφαιρο, που ήταν πάντα το αγαπημένο παιχνίδι των αγοριών. Παιζόταν με μπάλα από πανιά ή την κύστη του γουρουνιού, κοντά στα Χριστούγεννα. Ήταν ιδιαίτερη χαρά για τα παιδιά, όταν έπαιζαν αραιά και πού με δερμάτινη μπάλα. Αρχικά έπαιζαν χωρισμένοι σε ομάδες ανάλογα με το μαχαλά που έμεναν, Κάτω Μαχαλάς – Πάνω Μαχαλάς. Το όριο των δύο μαχαλάδων ήταν το κεντρικό πηγάδι του Τσέλλου, όπου σήμερα είναι το μαγαζί του Αντώνη Σιαπέρα, στο κέντρο του χωριού. Αργότερα όταν χτίστηκαν αρκετά σπίτια στο «Χαμομήλι», δηλαδή τον μαχαλά πέρα από το ρέμα, ο χωρισμός γινόταν ανάμεσα σε Περιβόλι – Χαμομήλι. Για ένα διάστημα τα παιδιά του χωριού δημιούργησαν ομάδες με τα ονόματα Παμπεριβολιακός, Δόξα Περιβολίου και Νίκη Περιβολίου για να παίζουν μεταξύ τους.

Αξίζει να αναφερθεί ένα χαριτωμένο περιστατικό που συνέβη κατά τη δεκαετία του 1950. Κυκλοφορούσαν τότε σε συσκευασίες, μπισκότων κυρίως, φωτογραφίες γνωστών ποδοσφαιριστών των μεγάλων ομάδων. Εκείνα τα χρόνια μεσουρανούσαν παίχτες όπως οι Δαρίβας, Λινοξυλάκης, Λουκανίδης, Σεραφείδης, Νεστορίδης και άλλοι. Τα παιδιά μάζευαν αυτές τις κάρτες για παιχνίδι ή ανταλλαγή. Ορισμένοι τις κολλούσαν στον τοίχο σε κάποιο δωμάτιο του σπιτιού. Η μητέρα ενός παιδιού,  βλέποντας τον τοίχο γεμάτο τέτοιες φωτογραφίες, ρωτάει τον γιο της:

  • Τι είναι αυτές οι εικόνες παιδάκι μου;
  • Άγιοι είναι μάνα, απαντάει εκείνος.
  • Και αυτός ποιος είναι παιδάκι μου; ξαναρωτάει η μάνα δείχνοντας τη φωτογραφία ενός παίχτη.
  • Ο άγιος Μουράτης, μάνα.

Και η μάνα κάνοντας το σταυρό της απευθύνεται στον εικονιζόμενο λέγοντας:

  • Άγιε Μουράτη μου, φύλαξε τα παιδάκια μου!

Το περιστατικό δείχνει την αθωότητα, την άγνοια αλλά και τη βαθιά ευλάβεια των γυναικών εκείνων.Λίγα παιδιά παλιότερα, περισσότερα αργότερα, όταν τελείωναν το Δημοτικό Σχολείο συνέχιζαν τις σπουδές τους στο Γυμνάσιο. Τα πιο κοντινά Γυμνάσια υπήρχαν στον Δομοκό και στη Λαμία. Δύο τρία παιδιά μαζί νοίκιαζαν ένα δωμάτιο, όπου κοιμόντουσαν, διάβαζαν και μαγείρευαν μόνα τους. Έτσι, από την τρυφερή ηλικία των 12 ετών αντιμετώπιζαν σοβαρές δυσκολίες μακριά από τις οικογένειές τους. Ήταν αναγκασμένα να σηκώνονται μόνα τους το πρωί χωρίς την παρουσία της μάνας, να μαγειρεύουν, να καθαρίζουν, να τακτοποιούν το σπίτι. Και κάθε Κυριακή με ιδιαίτερη χαρά περίμεναν το καλάθι με τα «δώρα» από το χωριό, με το τραίνο αρχικά, με το λεωφορείο αργότερα. Τα «δώρα» ήταν έτοιμα φαγητά και άλλα τρόφιμα μαζί με ένα μικρό χρηματικό ποσό, που έστελνε η οικογένειά τους για να περάσουν την επόμενη εβδομάδα.

 

Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων